Egbertale

Over zingeving en waarachtigheid

  • Home
    Home Hier kunnen alle blogberichten op de hele site gevonden worden.
  • Tags
    Tags Toont een lijst met tags die in de blog gebruikt zijn.
  • Inloggen
    Login Inlogformulier

Je bent net je moeder! Kwetsbaar confronteren - 2 - Uitreiken

op
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 5491
  • Afdrukken

Pagina 3 van 3

Dit is wat je wel kunt doen: 

  1. erkennen dat je gekwetst en/of boos bent,
  2. je realiseren dat als je gekwetst en boos bent, dit ook altijd iets over jezelf zegt,
  3. je verantwoordelijkheid nemen voor de relatie door uit te reiken, en te zeggen dat de ander zo belangrijk voor je is dat je bereid bent om een confrontatie aan te gaan.

Bij een eerlijke manier van confronteren zeg je bijvoorbeeld: ‘toen jij kritiek leverde, was ik gekwetst. Ik voelde me waardeloos en tekort schieten.’ Kwetsbaar confronteren gaat dus niet per se over conflict, maar over het veilig tonen van pijnlijke emoties. Dat opent de deur naar een gezamenlijk onderzoek naar grenzen, waarden, angsten en blinde vlekken.

Zo’n onderzoek noemde ik eerder een duikexpeditie, waarbij de emotie het puntje van de ijsberg is en de waarden en angsten onder water zijn. Een conflict ontstaat vaak als we ons allebei niet herkennen in het beeld dat van ons geschetst wordt en dan vinden we dat het beeld vooral iets zegt over de andere partij. We wijzen de blinde vlek van de ander aan als oorzaak van het conflict. Dat doen we allebei en zo ontstaat een patstelling. Door onze emoties, grenzen en waarden te verkennen, stuiten we, als het goed is, op onze verborgen angsten en dat kan ons helpen om uit de patstelling te komen.

In sommige relaties heb ik ervaren hoe verbindend kwetsbaar confronteren kan zijn. De emoties kunnen hoog oplopen, maar we proberen wel eerlijk te blijven. We sluiten ons niet af en blijven emotioneel bereikbaar, zeker als de ander uitreikt. Een confrontatie is dan geen bedreiging van de maar juist een investering in de relatie.

Het is belangrijk dat je je emoties en gevoelens, ook pijnlijke, kunt uiten in een relatie. Een relatie is intiemer als je in verbinding mag zijn met je emoties en je je woorden niet voortdurend hoeft af te wegen. Die ruimte om primair te mogen reageren, bestaat alleen als pijnlijke emoties niet taboe zijn, als er vertrouwen is dat ook deze gevoelens niet bedreigend zijn. Ze helpen bij het afbakenen van persoonlijke grenzen.

Sterker nog, om als individu in een relatie te kunnen groeien, helpt het als je beseft hoe belangrijk wederzijdse grenzen zijn. Dat kan niet anders dan door te aanvaarden dat er soms emoties als boosheid en verdriet bij jezelf en bij de ander zullen zijn. Ze zijn een onvermijdelijk onderdeel van intieme menselijke interactie.

Acceptatie van die grenzen creëert ruimte en lucht om intimiteit toe te laten, zonder dat het benauwend wordt. Als ik weet waar de grenzen van een vriend liggen, en begrijp welke waarden daarbij horen, dan zie ik ook wat de verschillen tussen ons zijn. Bewustzijn over wederzijdse grenzen leidt tot begrip voor en hopelijk aanvaarding van verschillen. Als je beseft hoe een ander van je verschilt, dan geeft dat besef ook rust en harmonie.

Omdat kwetsbaar confronteren helpt om bewust te worden van grenzen en verschillen durf ik te stellen dat zo’n confrontatie uiteindelijk zorgt voor grotere harmonie in een relatie. Ik begrijp dat er mensen zijn die meer moeite hebben met heftige emoties dan ik. Toch zou ik juist hen er graag van overtuigen dat het kwetsbaar aangaan van confrontaties bijdraagt aan intimiteit, harmonie en persoonlijke groei.

* Citaat ontleend aan Sue Johnson (2019) Houd me vast, p. 42.




Laatst aangepast op

Laat uw reactie achter

Gast
Gast vrijdag, 20 november 2026