De zwarte gaten in mijn bewustzijn - Melkwegstelsel
Bij deze gangbare opvatting past de volgende metafoor. Stel je je leefwereld voor als een kamer, met meubilair, zoals stoelen tafels etc. Veel van deze voorwerpen zijn zichtbaar, omdat ze in het licht staan. Een blinde vlek is iets in die kamer dat niet zichtbaar is. Het staat in een donkere hoek. We zien het niet. Misschien omdat het ons niet bevalt. Maar als we beter zouden kijken…
Deze metafoor van een kamer is denk ik veel te zwak om uit te drukken wat het effect is van een blinde vlek. Een blinde vlek is niet iets wat je over het hoofd ziet.
Blinde vlekken kun je beter vergelijken met zwart gaten zoals die voorkomen in ons heelal. Zwarte gaten zijn ruimtelijke objecten die niet zichtbaar zijn maar die hun aanwezigheid ‘verraden’ doordat ze hun hele omgeving naar hun hand zetten.
Volgens de relativiteitstheorie vervormt hun massa de ruimte in hun nabijheid. Daardoor draaien objecten in de nabijheid in een baan om hen heen. Zoals bekend draait ons volledige melkwegstelsel rondom een onzichtbaar zwart gat.
-
vrijdag, 19 augustus 2016Dank Egbert voor een mooie denk impuls
...Ik volg je deels, en wijk af op basis van mijn ervaringen. Je insteek heeft me geholpen het verschijnsel "blinde vlek" dieper te kunnen omschrijven. Bij deze deel ik je "mijn omschrijving" misschien wel vanuit mijn nog te ontmantelen blinde vlek
een plaats (vlek is oud nederlands voor plaats) in (je) het bewustzijn waar het VOORstellingsvermogen is uitgeschakeld, het gevoel “loos” is en waar geen logica heerst.
Daar waar geen voorstellingsvermogen en logica kan heersen, regeert de aanname en het INvullingsvermogen.
De blinde vlek heeft mi niet zozeer met angst te maken als wel met een "niet willen of kunnen geloven (in) op basis van het ontbreken van eigen ervaring". (vergl uitdrukking”ik kan mijn ogen/oren niet geloven)
een blinde vlek is eerder het gevolg van conditionering, ofwel bewust dan wel (meestal) onbewust.
Het bewijs daarvan vind ik in het bestaan van de zgn "comfort zone"
Comfort zone is het framework van gedirigeerde conditioneringen. Een karakteristiek van een conditionering is dat het volledig spectrum van “gevoelen” teruggebracht kan worden tot dat wat bekend is en zich in de comfort zone bevindt.
Angstig gedrag is eerder een defensief gedrag om vast te blijven houden aan een raamwerk van de comfort zone/ geconditioneerde gedrag.
Anders gezegd: angst op zichzelf is ook een "blinde vlek" omdat de persoon grote moeite heeft in de plaats (vlek) te stappen van "niet-weten"
Misschien wat abstract, maar zoals gezegd - gebaseerd op mijn ervaringen
My tuppence (zoals de engelsen zeggen)· Egbert Oldenboom vinden deze reactie leuk. -
donderdag, 18 augustus 2016Prachtig artikel over een boeiende fascinatie Egbert. Dank je wel.
· Egbert Oldenboom vinden deze reactie leuk. -
woensdag, 17 augustus 2016Ik heb je artikel met veel plezier gelezen maar vind de vergelijking met een blinde vlek en het universele bewustzijn nogal krom gaan.
Een blinde vlek heeft idd meestal met angst te maken maar is echt alleen "a trick of the mind".... vaak gepaart met een overlevingsmechanisme. Voor een kind is dat heel bruikbaar maar zodra men volwassen is valt de appel van de boom en mag de volwassene het zelf gaan doen...
Het aleen zien is niet genoeg en bouwt hij meestal weer op. De groef kan best heel diep zitten.....
Verder een heel leesbaar stuk, thnx!
Gr.
Kees· Egbert Oldenboom vinden deze reactie leuk. -
vrijdag, 12 augustus 2016Mooi artikel, Egbert ! Ik vind alleen dat de stelling ' angsten verdwijnen als je ze onder ogen ziet' wel wat kort door de bocht. Zoek het zwarte gat (de angst) , zet er een lichtje op, zie het onder ogen (wat is dat dan, onder ogen zien ? ) en hop, het verdwijnt als sneeuw voor de zon.
Moeten we maar weer eens een ESITD over opzetten !· Egbert Oldenboom vinden deze reactie leuk. -
vrijdag, 12 augustus 2016Ga je steeds meer bewonderen, duizendpoot!!!
· Egbert Oldenboom vinden deze reactie leuk.

Ikzelf stoot regelmatig tegen mijn beperkingen aan, dan krimp ik in elkaar en hou me klein, in de hoop dat het leven boven mij gewoon doorgaat. Maar ik weet dan weer dat ik blinde vlekken heb... hier jaloers, daar moordlustig, op heel veel punten fatalistisch of ronduit bang. Ze hebben mij indertijd goed gesocialiseerd, dus anderen merken het geloof ik niet. Zelf weet ik niet of ik daar ooit vanaf kom... Ik zou wel willen maar denk het niet. Het voorkomt zelfgenoegzaamheid hoop ik. Want zo'n mooi uitgegroeid mens tussen al die tobbers is een gevaarlijke situatie...