Ontsteek je licht
- Article Index
- Ontsteek je licht
- Uitstraling
- All Pages
Van de lessen die mij in het leven worden aangeboden, staat omgaan met mensen die niet luisteren maar wel hun oordeel klaar hebben, in de top 10. Qua moeilijkheid dan. Zo had ik laatst een gesprek met iemand over een onderwerp waar we beiden belang bij hebben, maar waarbij we beiden ook tekortschieten in technische kennis. Laten we zeggen dat het over het oprichten van een stichting ging.
Mijn idee was om onze voorstellen eens te laten toetsen door een bevriende notaris.
Ik: ‘Ik heb een vriend, die is notaris en …’
(valt mij in de rede): ‘Dat is geen goed idee om nu al de statuten door jouw vriend te laten opstellen, want we zijn daar nog niet aan toe’
‘Luister even, ik wil alleen vragen of hij met ons mee wil denken’
‘Dan moet je wel vragen of hij binnen een week kan reageren’
‘Dat vraag ik niet zo. Ik kan wel vragen op welke termijn hij daar tijd voor denkt te hebben’
‘Waarom kun je dat niet vragen? Vragen staat vrij’
'ik doe dat anders’.
Zo gingen we uit elkaar en dezelfde dag ontving ik een bericht dat, aangezien ik mijn voorstel ‘blijkbaar’ niet aan mijn vriend de notaris wilde sturen, hij de voorstellen aan een ander wilde voorleggen.
Dat geeft mij het gevoel, naast verbazing en boosheid, dat ik niet de moeite waard ben om naar te luisteren. Natuurlijk begrijp ik daarna, dat het feit dat iemand zo selectief luistert, en zo snel conclusies trekt, uiteindelijk niet mijn probleem is. Ik hoef me dat niet aan te trekken. Dat is les één, niet kunnen luisteren is zijn tekortkoming, zijn probleem.
Maar een inzicht dat de laatste tijd bij mij begint te rijpen is dat er nog een andere les achter zit. Misschien dat wat ik ervaar als een vreemde tekortkoming bij anderen, is helemaal geen tekortkoming, maar juist een kwaliteit van mezelf. Bij mensen die niet luisteren grijp ik mis, omdat ik zelf wel kan luisteren en dat onbewust van anderen verwacht. Het is niet hun armoede, het is mijn rijkdom.
Het ontbreken van een vaardigheid bij anderen valt je op en ergert je, want het is toch ‘normaal dat je luistert, meehelpt, voor anderen zorgt’ enfin, vul zelf maar in. Zo normaal is het misschien niet.
-
zondag, 25 december 2016Wat een prachtige metafoor Egbert. IK had je net een mail geschreven waar ik misschien wel op mijn manier uitlegde, wat je hier zo mooi metaforisch samenvat.
Wim Sonneveld zong in "het Dorp van mijn vader" zo treffend over de doorzonwoning waar je kon zien hoe t bankstel van Mien met plastic rozen op het dressoir te zien was...
Doorzon woningen...doorzien woningen...treffend..?
Ik ben van de "ouwe" woningen, met vakwerk, hoekjes en gaatjes, onverwachte ingebouwde kasten, schuifdeuren met prachtige ingelegde glas in lood raamwerkjes...en in een oud huis kun je zo lekker klussen ;-)
In ouwe huizen kun je veel ontdekken...in een doorzon woning met "jan des bouvrie" interieur heb je 't allemaal al snel gezien.....
· Egbert Oldenboom vinden deze reactie leuk. -
zondag, 25 december 2016Hoi Egbert,
Het zou maar zo kunnen dat ik iets herken.... ! Als je gesprekspartner niet luistert dan kan dat als een lastige tekortkoming van betrokkene overkomen. Laat me dan in herinnering brengen dat ieder mens recht heeft op (minstens) drie gebreken. Als je dat als gegeven aanvaardt dan kan je heel veel situaties geestelijk te boven komen. Dat "kan/zal" dan ook een van je eigen kwaliteiten zijn. En zo hoop ik dat voor "kan/zal" een bevestigende term ingevuld wordt in jouw geval. Zal in ieder geval bijdragen aan je geestelijke rijkdom. Prettige dagen!
Erik· Egbert Oldenboom vinden deze reactie leuk.

Dag Egbert. Het soort gesprekje waarmee je tekst begint hoor je vaker, maar dat het je gelukt is om zoiets op te schrijven vervult me met bewondering, het geeft aan waar je talenten liggen. Toch vermoed ik dat je tekst niet over luisteren gaat maar over macht. Jij wordt genegeerd en die ander neemt de leiding. En door de verwarring die hij zaait met al die kleine onbeleefde/onlogische wendingen, blijf jij steken in een moeras terwijl hij/zij zijn connecties aanhaalt. Het gaat vermoed ik intuïtief, als een manipuleerstijl. Je hebt een machtspelletje verloren. Karli